Sigma’nın mühendislik odaklı üretim felsefesini “saf bir üretici” tutkusuyla harmanlayan Kazuto Yamaki, optik kusursuzluk ile nostaljik karakter arasındaki hassas dengeyi nasıl kurduklarını anlatıyor. “Küçük Ofis, Büyük Fabrika” mottosuyla küresel devlere meydan okuyan Yamaki, dijital çağın steril gerçekliğine karşı lenslerine “insani bir ruh” katmanın sırlarını paylaşıyor.
Fotoğraf dünyasının en dinamik figürlerinden biri olan Sigma’nın Yönetim Kurulu Başkanı Kazuto Yamaki, “saf bir üretici” olma tutkusuyla şirketi bir mühendislik kalesine dönüştürdü. Photoline olarak, Yamaki ile lens tasarımının felsefesinden yapay zekâ çağında “karakter” arayışına kadar uzanan derin bir söyleşi gerçekleştirdik.
Photoline: Sigma bugün “iyi bir lensi” nasıl tanımlıyor? Bu tanım, son on yılda teknolojinin evrimiyle ve dijital sensörlerin inanılmaz çözünürlük artışıyla nasıl bir değişim geçirdi?
Yamaki: Aslında temel felsefemizin sarsılmaz bir kaya gibi yerinde durduğunu söyleyebilirim. Bizim için bir lensin “iyi” olabilmesi için ilk şart, optik hatalardan arındırılmış olmasıdır. Renk sapmaları (chromatic aberration), küresel sapmalar ve geometrik bükülmeler (distortion) birer “gürültüdür”. Bizim görevimiz, konunun tüm detaylarını, ışık gradyanlarını ve renk bilgisini olduğu gibi sensöre iletmektir. Bir fotoğrafçı, optik yetersizlik nedeniyle orijinal görüntüde kaydedilememiş bir detayı veya renk geçişini kurgu masasında (post-proses) asla geri kazanamaz. Ancak son on yılda dijitalleşme o kadar keskin ve steril bir noktaya ulaştı ki, bazı fotoğrafçılar vintage lenslerin o “mükemmel olmayan” dokusunu, yani bir tür “optik kusuru” karakter olarak aramaya başladılar. Bu, modern teknolojinin soğukluğuna karşı insani bir tepki aslında.
Photoline: Peki, teknik olarak matematiksel kusursuzlukta, jilet gibi keskin bir lens üretmek mi daha zordur, yoksa belirli bir “karakteri” olan bir lens tasarlamak mı?
Yamaki: Bu gerçekten büyük bir mühendislik ve sanat çıkmazı. Kusursuz bir lens tasarlarken hedefimiz matematiktir; en az hata, en az sapma. Yol haritanız fizik kurallarıyla belirlenmiştir. Ancak iş “karakter” yaratmaya geldiğinde süreç bulanıklaşır; çünkü karakter özneldir, ölçülemez ve kişiden kişiye değişir. Yine de bu talebi anlamak için çok derin araştırmalar yapıyoruz. Örneğin, bu yıl tanıttığımız “Auzi Prime” sinema lensleri serisinde, sinematografların taptığı Canon K35 gibi efsanevi vintage lensleri masaya yatırdık. Onların sunduğu o büyülü “havayı”, modern lenslerimizin yüksek çözünürlük kapasitesine zarar vermeden, çok ince bir dokunuşla sisteme entegre ettik. Sonuç; modern performansın içinde yaşayan nostaljik bir ruh oldu.
Photoline: Fotoğraf pazarındaki dev rakiplerinizle kıyasladığınızda, Sigma’yı sadece bir “lens üreticisi” olmaktan çıkarıp bir “kült” haline getiren o temel “meydan okuma” felsefesi nedir?
Yamaki: Biz kendimizi her zaman bir “challenger” (meydan okuyucu) olarak konumluyoruz. Devasa teknoloji şirketleri çok katmanlı yapılardır ve hata yapmaktan korkarlar; bu korku onları hantallaştırır ve sadece pazarın talep ettiği “güvenli” ürünleri üretmeye iter. Biz ise çevik, esnek ve risk alabilen bir yapıdayız. Hata yapmaktan değil, sıradanlaşmaktan korkuyoruz. Bu motivasyonla, 200mm F2 gibi dünyada eşi benzeri olmayan veya daha önce hiç görülmemiş zum aralıklarına sahip ürünler geliştiriyoruz. Daha önce var olmamış bir şeyi hayal etmek ve onu fiziksel bir objeye dönüştürmek bizim en büyük tutkumuzdur.
Photoline: Japonya’da üretim yapma geleneğinizi, artan ham madde maliyetleri ve küresel rekabet baskısı altında nasıl koruyorsunuz? “Made in Aizu” etiketinin arkasındaki o sade ama güçlü organizasyonun sırrı nedir?
Yamaki: Kabul etmeliyim ki bu dengeyi korumak her geçen gün zorlaşıyor. Geçtiğimiz mali yılda satış rekoru kırmamıza rağmen, maliyetler kâr marjımızı baskıladı. Ancak biz bu fırtınayı “Küçük Ofis, Büyük Fabrika” felsefemizle aşıyoruz. Şirketimizde idari birimler (finans, İK, pazarlama) minimal düzeydedir. 2.000 çalışanımızın 1.700’den fazlası Aizu’daki fabrikamızda bizzat üretimle ilgilenir. Tokyo’daki genel merkezimizde sadece 250 kişi var ve bunların %70’i mühendistir. Bizde kaynaklar reklam ajanslarına değil, optik cam teknolojisine gider. Üretimde son teknoloji makineler kullansak da son dokunuş her zaman bir insanın titizliğindedir. Bu sayede en yüksek kaliteyi ulaşılabilir fiyata sunabiliyoruz.
Photoline: L-Mount ittifakı ve akıllı telefon dünyası hakkında ne düşünüyorsunuz? Sigma ismini bir gün bir akıllı telefonun kamera modülünde görecek miyiz?
Yamaki: L-Mount, kullanıcılar için muazzam bir özgürlük alanı. Prestij için Leica, genel kullanım ve video gücü için Panasonic, kompakt ve özgün çözümler için Sigma FP serisi… Bu çeşitlilik sistemi besliyor. Akıllı telefonlar konusuna gelince; birçok şirket sadece isimlerini telefonların üzerine basıp lisans parası alarak “marka iş birliği” yapıyor. Ben bir mühendisim ve şahsen marka lisanslama işiyle ilgilenmiyorum. Benim tutkum gerçek bir optik ürün üretmek. Sigma’yı “saf bir üretici” olarak tutmak ve bu bağımsız kimliği korumak benim için paradan çok daha değerli.
Photoline: Geçmişe baktığınızda, Sigma’nın bugünkü optik başarısını tetikleyen “kırılma noktası” olan özel bir teknoloji var mı?
Yamaki: Kesinlikle Foveon sensör. Yaklaşık 25 yıl önce Foveon sensörlü SD9 kamerayı çıkardığımızda bir şok yaşadık. Sensör o kadar yüksek detay yakalıyordu ki, o dönemdeki lenslerimizin bu performansı karşılayamadığını fark ettik. Kullanıcılarımız “Bu sensörün hakkını verecek lensler yapın” diye bizi zorladılar. Bu dış baskı ve iç motivasyon, bizim optik kalite çıtamızı bugün rakiplerimizin kıskandığı seviyeye taşımamızdaki en büyük itici güç oldu.
Photoline: Son olarak, Sigma’nın gelecek planlarında orta format lensler veya APS-C formatı nerede duruyor? Bir lensin “hayal”den “rafa” gidiş süreci ne kadardır?
Yamaki: Kişisel yapılacaklar listemin başında orta format lensler üretmek var. Gençliğimde 8×10 filmlerden alınan devasa baskıların önünde saatlerce kalırdım; o detay seviyesi benim ruhuma işledi. Ancak ticari gerçeklikleri de göz ardı edemeyiz, bu pazar şu an oldukça niş. Yeni bir lens projesine karar verdiğimizde, bu süreç minimum 2 ila 4 yıl sürer. Bir lensi fiziksel olarak üretmek belki bir yıl alır, ancak biz kalan yılları o lensin her türlü koşulda yüksek standartlarımızı karşılaması ve üretim sürecinin hatasız bir şekilde stabilize edilmesi için optimizasyona harcıyoruz.
Sigma’nın vizyonu, aslında bir orkestra şefinin mükemmel bir senfoni arayışına benziyor: Kusursuz bir lens üretmek, her enstrümanın notasını en saf haliyle çalmasını sağlamaktır. Karakter eklemek ise o müziğe, dinleyicinin kalbine dokunacak, tarif edilemez ama derinden hissedilen o eşsiz ruhu katmaktır. Kazuto Yamaki, bu senfoninin şefliğini yapmaya devam ediyor.
Cem Kıvırcık
Yorum Yap