Ana sayfa Yazılım Studio One V2

Studio One V2

0

Yaklaşık iki yıl önce ilk sürümüyle tanıştığımız Presonus firmasının müzik yapım programı Studio One kısa bir süre önce v2 sürümüyle yeniden karşımıza çıktı. Kürşat Pasinlioğlu sizler için inceledi
 

Sektörde yerini pekiştirmiş, kullanımına aşina olduğumuz birçok alternatifi olsa da, Studio One özellikle v2 sürümüne eklenen yeniliklerle, lanse edildiği ilk günden itibaren hak ettiği ilgiyi kısa sürede üzerine toplamayı bildi. Studio One 2 programının kullanımına ait detayları ele alacağımız bu yazı dizimizde programa ait birçok konudan bahsetmiş olacağız. Hazırsanız v2 ile gelen detaylara birlikte bakalım…
 
studio one v2
 
Studio One 2 giriş seviyesinden en kapsamlıya doğru üç farklı paket ile sektöre sunuluyor: Artist, Producer, Professional. v2 sürümünde dikkat çeken ilk yenilik ise ARA (Audio Random Access – Rastlantısal Ses Erişimi) olarak isimlendirilen yeni bir plug-in standardı. Bu standardı destekleyen herhangi bir plug-in ürünün Studio One 2 ile kolaylıkla bütünleşebilmesi mümkün. Bu aşamada Celemony firmasının Melodyne (Essential) plug-in”inin ARA standardını desteklediğini ve v2 sürümünün Professional paketiyle birlikte lisanslı olarak geldiğini belirtelim. Bu standart ile Melodyne”i Studio One”ın bir parçası gibi açarak kolayca kullanabilmek, işlenen kanalın kaydını alabilmek ya da bunlardan ilgili MIDI verilerini (notaları) üreterek herhangi bir MIDI enstrümanına çaldırabilmek gayet kolay. Kısa süreli ani çıkış seslerini yakalayabilme (transient detection) ve bunlarda değişiklik yapabilme özelliği v2 sürümüyle birlikte gelen diğer bir yenilik. Ritmik pasajların zamanlamalarını belirleyerek (groove extraction) sorunlu kısımları giderme (quantising) özelliğini de yine v2″de bulmak mümkün. Ayrıca herhangi bir kayda ait birden fazla versiyondan en uygun olan bölümlerin seçilerek, en iyi sonuca ulaşacak şekilde derlenmesini sağlayan (comping) fonksiyonelliği de v2 ile birlikte gelen yeniliklerden. Bunlara ek olarak, ilerleyen sayılarda detaylarından bahsedeceğimiz listeleyici (browser), kanal gruplarını ve bunlar arasındaki sinyal yönlendirmelerini sağlayan klasör kanalları (folder tracks), openAIR (convolution) reverb ve IR maker plug-in”leri, gitar amfi modellemeli efekt plug-in”i (Ampire XT), mastering ortamındaki (project page) DDP ve PQ kod eklentileri, überschall ve Nine Volt Audio firmalarına ait kapsamlı ses/loop kütüphaneleri de v2 ile birlikte gelen yeniliklerden.

 

Studio One 2″ye ait yeniliklerden kısaca bahsettikten sonra programın bilgisayarımıza kurulum ve aktivasyon detaylarına göz atalım isterseniz. Presonus firmasının internet sitesi üzerinden satın aldığımız programa ait kurulum dosyasını bilgisayarımıza indirdikten sonra çift tıklayarak (DVD olarak satın aldıysak, DVD”den çalıştırarak) işlemi kolayca tamamlayabilmemiz mümkün. Kurulum aşamasından sonra programı çalıştırarak, aktivasyon işlemini yapmamız gerekiyor. Bu işleme ait yetkilendirme menüsünü kullanarak aşağıdaki işlemleri yapıyoruz:

1. Yeni bir kullanıcı hesabı oluşturmak üzere bilgisayarımız internete bağlıyken kullanıcı adı, şifre, e-posta adresi, ad, soyadı bilgilerini doldurarak, Presonus firmasından e-postamıza gelen linke tıklayarak oluşturduğumuz hesabı aktif hale getiriyoruz.

 
2. Kullanıcı hesabımızı aktif hale getirdikten sonra bu kez Studio One 2″ye ait aktivasyonu tamamlamamız gerekiyor. Bu işlemi bilgisayarımızın internete bağlı olup olmama durumuna göre çevrimiçi (online) veya çevrimdışı (offline) seçenekleriyle yapabilmemiz mümkün. İnternete bağlıyken Activate Online seçeneği ile önceden belirlemiş olduğumuz kullanıcı adı ve şifresini ürün ile birlikte gelen seri numarasını (product key) girerek işlemi tamamlıyoruz. Kullanıcı hesabımızla çevrimiçi olarak beş kez aktivasyon işlemi yapabiliyoruz. Yani birden fazla masaüstü, dizüstü vb. bilgisayarımız varsa, hesabımıza ait beş adet bilgisayarı tek lisansla aktive etmemiz mümkün.

3. Studio One 2 kurulumunu yaptığımız bilgisayarın internet erişimi yoksa bu durumda çevrimdışı (offline) aktivasyon seçeneğini kullanmamız gerekiyor. öncelikle yetkilendirme menüsündeki Activate Offline seçeneği ile verilen aktivasyon kodunu not ediyoruz. Daha sonra internet erişimi olan herhangi bir bilgisayar ile www.presonus.com/registration sayfasından hesabımıza giriş yaparak Software Registration linki üzerinden seri numarasını girdiğimizde adımıza kayıtlı Studio One 2 sürümünü listede görüyoruz. Activate linkine tıklayarak çevrimdışı bilgisayardan aldığımız aktivasyon kodunu giriyoruz. Bu aşamada çevrimdışı bilgisayara ait herhangi bir isim verilerek beş adet aktivasyonun izlemesi kolay hale getirilebilir. Bu işlem sonrasında kullanıcı lisans dosyasına ait verilen linkten bu dosyanın indirilerek çevrimdışı bilgisayara yüklenmesi ve Offline Activation menüsü ile bilgisayarımızın yetkilendirilmesi işlemi tamamlanmış oluyor.

 

Kurulumu yapılmış olan Studio One 2 paketine göre (Artist, Producer, Professional) Presonus internet sayfasından veya DVD”den ses kütüphaneleri, Celemony Melodyne Essential deneme sürümü (Artist, Producer) veya lisanslı Melodyne Essential (Professional), Native Instruments Komplete Players (Artist) veya Komplete Elements (Producer ve Professional), Toontrack EZ Drummer Lite Plus (Artist, Producer ve Professional) ve diğer ilave içerik yüklenebilir. Studio One ile birlikte gelen ilgili Melodyne ve Komplete paketlerini de benzer şekilde aktive etmek mümkün.
 
kürşat pasinlioğlu
Şekil 1
 
Aktivasyon işlemlerini tamamladığımıza göre artık Studio One 2 ile ses kartımızı tanıştırabilir ve gerekli ayarları yapmaya başlayabiliriz. Studio One 2″yi çalıştırdığımızda bilgisayarımızdaki mevcut ses kartlarından biri seçilmiş durumdadır. Bunun tercih ettiğimiz kart olup olmadığını Studio One/Options/Audio Setup (Mac OS X: Preferences/Options/Audio Setup) menüsü üzerinden açılan pencerede kontrol etmemiz ve ilgili değişiklikleri yapmamız mümkün (Bknz Şekil 1). Penceredeki Audio Device seçeneğinden sistemimizdeki ses kartlarından tercih ettiğimiz herhangi birini seçebiliriz. Ayrıca seçili olan ses kartına ait ayarları değiştirmek için Control Panel butonuna basmamız yeterli. Ses kartına ait tampon bellek (buffer size) miktarını Device Block Size seçeneği ile belirleyebiliyoruz. Programın kendi tampon bellek değeri ise Internal Block Size değeri olarak görülebilir. Studio One 2″nin Windows sürümünde Internal Block Size değerinin Device Block Size değerine kilitlenebilme (lock) özelliğinin de bulunduğunu belirtelim. Bu seçenek ile programın tampon bellek değeri, ses kartının tampon bellek değerine eşitlenmiş oluyor. Ses kartı ve program arasındaki uyum açısından (özellikle UAD, TC Powercore gibi kartlarla birlikte kullanıldığında) varsayılan olarak işaretli olan bu seçeneğin aynen bırakılmasında yarar var.

 

Tampon bellek değerini belirlerken gerçek zamanlı kayıt alınıp alınmadığı, miks veya mastering uygulamalarının hangisinin söz konusu olduğu belirleyici oluyor esasında. Gerçek zamanlı kayıt sırasında ses kartına giren sinyalin en az gecikme (latency) ile programda işlenerek kaydedilmesi amaçlandığından, bu durumda tampon bellek değerini bilgisayarımızın işlemci gücü izin verdiği ölçüde en az değere ayarlamamızda yarar var. Miks veya mastering işlemlerinde ise gerçek zamanlı herhangi bir kayıt işlemi olmadığında sanal enstrüman/efektlerin yer aldığı kanallar arasındaki senkronizasyon Studio One 2″deki mevcut ADC (Automatic Delay Compensation) özelliği ile gerçekleştiğinden, tampon bellek miktarı yüksek değerlerde tutularak bilgisayarın işlemcisi rahatlatılabilir, böylece aynı anda daha fazla plug-in”in çalışması sağlanabilir. Başlangıç için 128 veya 256 sample değerlerinin oldukça makul olduğu söylenebilir. Bahsettiğimiz gereksinim durumlarına göre bu değerlerde artma ya da azaltma yapabiliriz. Process Precision parametresi normalde Single (32-bit) değerindedir ancak bu değer Double (64-bit) yapılarak, 64-bit algoritmalı plug-in”lerden daha etkin şekilde yararlanılabilir (Bu değere geçiş sonucunda performans gereksiniminde ciddi bir artış olmadığını gözlemledim. O yüzden 32-bit”te çalışmanızı gerektirecek özel bir durum yoksa 64-bit seçeneğiyle çalışmanızı öneririm). Yeni nesil bilgisayarların hemen hepsinde artık çok çekirdekli işlemci bulunuyor. Enable Multi Processing seçeneği işaretlenerek bu bilgisayarlardan ideal performans alınması sağlanabilir. Bu değerler tanımlandığında pencerenin alt kısmında sisteminize ait input latency (giriş gecikmesi), output latency (çıkış gecikmesi), sample rate (örnekleme frekansı) ve bit-rate (bit derinliği) değerleri de belirlenmiş oluyor.
 
presonus
Şekil 2
 
Ses kartımıza ait ayarları tamamladığımıza göre Studio One 2″de kayıt, düzenleme ve miks işlemlerini yapacağımız Song sayfasına geçiş yapabiliriz artık. Programı çalıştırdığımızda karşımıza çıkan Start sayfasında üç seçeneğimiz bulunuyor: Create a New Song, Create a New Project ve Open an Existing Song or Project (Bknz Şekil 2). Project sayfasını (Professional paketinde bulunuyor) bu aşamada mastering işlemlerinin yapıldığı arayüz olarak bilmemiz yeterli, detaylarından önümüzdeki sayılarda ayrıca bahsetmiş olacağız. Open an Existing Song or Project seçeneği önceden Studio One 2 ile hazırlanmış herhangi bir Song veya Project sayfası varsa bunlara erişmemizi sağlıyor. İlk kez bir Song sayfası oluşturacaksak Create a New Song seçeneğini kullanıyoruz.

 

Bu seçimin ardından açılan pencerede Studio One 2 bize boş bir Song sayfasıyla birlikte önceden hazırlanmış olan şablon alternatifleri de sunuyor (Bknz Şekil 3). Şablonların her biri ayrı efekt ve sanal enstrüman plug-in”lerini veya değişebilen I/O (giriş/çıkış) ayarlarını içerebiliyor. Bunlara ek olarak farklı bir şablon oluşturarak, yeni bir Song sayfasını bu şablon ile başlatıp işlemlerimizi hızlandırmamız da her zaman mümkün. Yeni Song sayfamıza başlarken aynı pencerede Song Title kısmına çalışmamızın ismini girebilir, bu dosyanın bulunduğu klasörün konumunu hemen altındaki seçenekte belirleyebiliriz. Sample Rate kısmına çalışmamıza ait kayıtların örnekleme frekansı değerini girmiş oluyoruz.
 

Şekil 3
 
Studio One 2″nin herhangi bir üst sınır olmadan, ses kartımızın desteklediği en yüksek örnekleme frekansı değerini kullanmamıza izin verebildiğini belirtelim. Resolution parametresi ile de kaydımıza ait çözünürlük değerini, başka bir deyişle kaydımızın dinamik aralığını belirlemiş oluyoruz. örneğin 16-bit değerdeki bir kayıt teorik olarak 96 dB (desibel) dinamik aralığa sahipken, 24-bit kayıt 144 dB dinamik aralığında kayıtlar almamıza olanak sağlıyor. Dinamik aralık ile herhangi bir kaydın minimum ve maksimum dB değerleri arasındaki farktan bahsettiğimizi hatırlayacak olursak, esasında 24-bit kayıtlardaki S/N (signal-to-noise – sinyalin dip gürültü seviyesine oranı) değerinin üstünlüğü kendini hemen belli ediyor zaten. Bundan dolayı günümüz stüdyolarında 24-bit kaydın artık büyük ölçüde standart hale geldiğini söyleyebiliriz. Bu arada Studio One 2 ile 32-bit (floating piont) çözünürlükte kayıt almanın da mümkün olduğunu ilave edelim. Time Base kısmına girilen değer ile çalışmamızdaki zaman birimini belirlemiş oluyoruz (Seconds: Saat, dakika, saniye olarak; Samples: Sample – örnekleme olarak; Bars: ölçü ve vuruş olarak; Frames: Görüntülere ait çerçeve olarak daha çok video uygulamalarında). Müzik uygulamalarını dikkate aldığımızda, Bars seçeneğinin daha yaygın olarak kullanıldığını söylememiz mümkün. Song Length değeriyle de çalışmamızın zaman eksenindeki uzunluğunu seçtiğimiz parametre ile belirleyebiliyoruz. Bu pencere içindeki aktif hale getirebileceğimiz diğer bir parametre ise Stretch audio files to Song tempo. örneğin Song sayfamızda 120 bpm temposunda bir çalışmamız olsun. 100 bpm tempoda kaydedilmiş, tempo bilgisi olan herhangi bir ses dosyasını çalışmamıza eklemek isteğimizde, Stretch audio files to Song tempo parametresi aktif haldeyken 100 bpm”lik kayıt 120 bpm değerine program tarafından kendiliğinden dönüştürülüyor. Başka bir deyişle, herhangi bir işlem yapmamıza gerek kalmadan kayıt 120 bpm”e dönüştürülerek çalışmamızın temposuyla uyumlu hale getirilmiş oluyor.

 

Yeri gelmişken Studio One 2″yi çalıştırıp Song sayfasını açtığımızda karşımıza çıkan ara yüzde sıkça yapacağımız birkaç işlemden bahsedelim. öncelikle Transport Bar alanındaki Play, Stop, FastForward, Rewind butonları ile çalışmamızı tıpkı teyp”lerdeki gibi çalmaya başlayabilir, durdurabilir, hızlı ileri/geri alabiliriz (Bknz Şekil 4). Ayrıca Studio One 2″de çalışmanın en başına tek bir buton ile dönebilmemiz, önceden belirlediğimiz işaret (marker) konumlarına geçmemiz mümkün. Belli ölçüler arasında sıkça çalışma durumundaysak ve durduktan sonra her seferinde geri düğmesine basarak başlama yerine dönmek ya da bunu imleç (cursor) ile ayarlamak yerine, menü altındaki Options/Return to Start on Stop seçeneğini aktif hale getirerek bu işlemin program tarafından yapılmasını sağlayabiliriz. Böylece Stop butonuna bastığımızda, imleç Play butonuna bastığımız ölçüye dönmüş oluyor. Transport Bar üzerindeki Loop Active butonu ise diğer birçok programda olduğu gibi belli ölçüler arasında döngüsel çalma işlemini yapılabilmemizi sağlıyor. Bunun için öncelikle üst taraftaki ölçü/zaman ekseni bölgesinde döngüsel çalma (loop playback) yapılacak ölçü/zaman aralığını mouse sol-tuş ile sürükleyerek belirliyoruz. Gri renkli pasif durumda olan bölge loop playback butonuna bastığımızda (renk griden maviye dönüşerek) aktif hale geliyor (Bknz Şekil 4, Şekil 5). Böylece çalma işlemi döngünün başlangıç ve bitiş aralığında sürekli tekrarlanmış oluyor.
 

Şekil 4
 

Şekil 5
 
Döngüsel çalma sadece bir kanal/track olayına (event) aitse, alternatif olarak ilgili ses (audio) veya MIDI olayını seçerek klavyemizdeki “D” tuşu ile de kopyalayabiliyoruz. “D” tuşuna her basışta ilgili olay/event kendisini bitiş ölçüsü noktasına kopyalamış oluyor. örneğin 1-3 ölçüleri arasında davul kaydımız varsa, bunu seçerek “D” tuşuna bastığımızda seçtiğimiz içerik 4-6 ölçüleri arasına kopyalanmış oluyor. “D” tuşuna tekrar basarak aynı kaydı bu kez 7-9 ölçüleri arasına kopyalayabiliyoruz.

 

çalışmalarımızda genellikle belli bir bölgeye odaklanarak yakınlaşmamız (zoom in) gerekebiliyor. Studio One 2″de bu işleme ait pratik görünen yöntem ise zaman ekseni bölgesine mouse sol-tuş ile tıklayarak aşağıya doğru sürükleme yapmamız. Mouse”u bırakmadan yukarı doğru sürükleme yaptığımızda ise ilgili detaydan uzaklaşma/zoom out yapmış oluyoruz. Zoom işleminin merkezlemesi mouse”un o sıradaki konumuna göre yapıldığından, sözgelimi mouse ile 58. ölçü üzerindeyken bu işlemi yapıyorsak, yakınlaşma da doğal olarak bu bölgede gerçekleşmiş oluyor. Bu işlemi aranje (arrange view) ve değişiklik yapma (edit view) pencerelerinde sağ altta yer alan zoom çubuğu ile de yapabilmek mümkün.
 
studio one 2
Şekil 6
 

Şekil 7
 
Ayrıca mouse yerine klavyeden kısa yol tuşlarını kullanmayı tercih edenler için “E” ile yakınlaşma/zoom in; “W” ile uzaklaşma/zoom out işleminin yapılabildiğini hatırlatalım. Zaman ekseninde yatay olarak yapılan yakınlaşma işlemini örneğin kanal/track detaylarını görmek istediğimizde dikey olarak da yapabiliyoruz. Bunun için seçilmiş örneğin bir enstrüman kanalının alt tarafından mouse sol-tuş ile tutarak aşağıya doğru sürüklediğimizde dikey görüntüde büyüme, yukarı doğru sürüklediğimizde ise küçülme işlemini gerçekleştirmiş oluyoruz (Bknz Şekil 6, Şekil 7). Kanalları daha önceden ayarlanmış Tiny/Small/Normal/Large/XLarge gibi preset seçenekleriyle belli büyüklük ölçeklerinde ya da dikey çubuğu mouse sol-tuş ile kaydırarak herhangi bir ara değerde görebilme alternatifimiz de var. Ayrıca menü üzerinden View/Zoom seçeneğinin olduğunu da belirtelim.

 

Studio One 2 ile çalışırken oluşturduğumuz her türlü veri (Song, Project ve Effects Presets kategorilerindeki tüm dosyalar) önceden varsayılan (default) bir klasör konumuna kaydediliyor. Studio One/Options/Locations (Mac OS X: Preferences/Options/Locations) altındaki User Data sekmesinde tanımlayacağımız bilgilerle bu verileri tercih ettiğimiz farklı bir sabit diske veya konuma kaydedebiliriz (Bknz Şekil 8). Aynı menüye ait Sound Sets, Instrument Library ve VST Plug-ins sekmelerinde tanımlayacağımız ilave klasör konumları ile de tüm enstrüman, efekt, ses/loop verileri listeleyici (Browser) penceresi altında görülebilir hale gelmiş oluyor. Browser penceresindeki herhangi bir enstrüman, efekt ya da sesin sürükle-bırak yöntemiyle çalışmaya kolayca dahil edilmesine ait detaylardan önümüzdeki sayılarda bahsetmiş olacağız.
 
 
Şekil 8
 
Studio One 2 ile çalışırken herhangi bir konuda yardıma ihtiyacımız olduğunda ise F1 tuşu ile veya Help menüsü üzerinden kullanıcı kılavuzuna ait pdf dosyasına erişmemiz mümkün. Kılavuzda programın işleyişine ait bilgilerin gayet açıklayıcı içerikle sunulmuş olduğunu söyleyebiliriz. özellikli konularda yardım gerektiğinde ise, sözgelimi herhangi bir ses/audio kanalına ait bir olay/event seçildiğinde, Song ve Project sayfalarında üstte yer alan araç çubuğundaki “?” ikonuna tıkladığımızda oluşan bilgi ekranında (info view) mouse ile ya da klavyeden kısa yol ile yapılabilecek detaylı işlemleri görmek mümkün. Ayrıca mouse”u herhangi bir ikon üzerinde biraz beklettiğimizde ilgili ikonun ne işe yaradığına ait kısa bilginin ekrana geldiğini de belirtelim.

Studio One 2″ye genel hatlarıyla giriş yaptığımız yazımızı burada noktalıyoruz.

 

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here