Ana sayfa Donanım Seymour Duncan “PAF” Klonları Dosyası

Seymour Duncan “PAF” Klonları Dosyası

0


Seymour Duncan Pearly Gates

Benim custom shop olmayan manyetikler arasındaki favorim olan Pearly Gates ile yazımıza başlayalım. Doğru gitarda kullanıldığında harika bir manyetik olduğunu düşünüyorum.
 

Resim 1’de ZZ top’dan Billy Gibbons’ın meşhur Pearly’sini görüyorsunuz. İşte o resimde gördüğünüz manyetiklerin ilk önce Duncan Custom Shop”ta klonlanmış hali, sonradan seri üretime konulmuş. PG normalden daha pahalıdır, zira her PG aldığınızda Gibbons biraz para kazanıyor.

Köprü:

Alnico 2 PAF’dır. #42 plain enamel olup, ohm dereceleri gayet geniştir. 8.75K”lık PG köprüm de oldu, 7.90K”lık da. Ondan dolayı internet sayfasındaki 8.50K lafına siz siz olun inanmayın. Duncan’dan Evan Skopp’a bunu dile getirdik, problem olmadığını söyledi ama kendileri bilirler. Biz doğruyu söyleyelim de…
 

Her ne kadar yapılmıyor dense de bu alette çivili bobin ötekine göre biraz daha güçlü. Kaynak da kendi ölçümlerim. Bir ara eldeki 10 tane kadar PG”yi üşenmemiş ölçmüştüm… Ama siz siz olun, bilin ki bu alet “mismatched” bobinlere sahip. Ve olayın aslı da bu zaten, yani tonunun çok iyi olmasının bence temel sebebi bu. Ama bir diğer yandan da, firma bu tezi kabul etmiyor. “Hayır” da demiyor “evet” de, zira DiMarzio”nun tam bu unsurlar ile alakalı olarak dual sound gibi bir trademark”ı var. Duncan bundan daha önce bir problem yaşamış vaziyette ve benim teorim bunun yüzünden böyle bir tutum içinde oldukları. Ama geçen sene zarfında Duncan Custom/59 Hybrid çıkarttı ki bu da DiMarzio”nun bahsi geçen tescilli marka unsuruna uygun. Nasıl olduğuna dair detayları açıkçası şu anda bilemiyorum.
 

Neyse, manyetiğimize geri dönelim. Dediğim gibi kendisi bir A2 (Alnico II) PAF. Güzel olanları 8.40K ve daha yukarıları. Elbette gitara bağlı olarak… Sebebine geleceğim. A2 PAF dolayısı ile basları yumuşak ve süngerimsi, low mid’leri bol ve yumuşak, tizleri de A2’lerde olduğu gibi bol. Şimdi normal bir A2 PAF olsa (eş bobinli vs) upper mid”leri (üst orta frekanslar) yumuşak olacak ve hiç dikkat çekmeyecek. Alnico 2 Pro mesela öyledir köprüde, ondan çok sevmem. Slash derseniz o zaman olay farklı zira adam amfiyi ciddi kazançlı kullanmakta zaten ve de ondan dolayı manyetiklerinden daha bir “düz” sonuç istemekte… Kısacası onun olayında amfi çok önemli ve o unsurlara uyan manyetik de PG değil. O amfiye PG”li bir gitar takıldığında, tecrübe ile sabit, testere kadar keskin bir ton çıkmakta. Aklınızda bulunsun, zira isteklisi çıkabilir. George Lynch işleri açısından bence gayet iyi sonuç verebilir.
 

Manyetiğimizin asıl olayı uppermid’lerde. Bağırtkan ve cartlak. İşin güzel yanı da bu. Kısacası elinizde bir A2 PAF var ve de uppermid’lerde (ve dolayısı ile genelde tizlerde) A5 PAF gibi davranıyor. Süper bir olay. Dediğimi anlamak için ZZ Top’tan Brown Sugar’ı dinleyin.
 

Eğer rezistans gücü yüksek olan bir PG bulursanız köprüde daha tok ama hala bağırtkan bir ton verecek. Kısacası adam gibi 9.00K’ya yaklaşan (elbette netlik kaybı oluyor o zaman: 8.50’nin üzerinde netlik yavaş yavaş uçar ama netlik istesek zaten Strat çalardık değil mi yani! ) değerlerde bir PG’yi bir Plexi’ye adam gibi bağladığınızda, çok tok ama aynı zamanda tizlerde bağırtkan bir ton alacaksınız. Ve bunun adına birileri sonra da “Brown Sound” diyecek. İddia ederim, çatır çatır Van Halen 1 ve 2 numaralı albüm tonlarını 8.80K’lık bir PG çok kolay şekilde vermekte. Amfiden ve gitar üzerinden gerekli ayarlar ile doğru gitarla kolayca alabiliyorsunuz o çok aranan tonu…
 

 

Bu olayın hastası diğer iki isim de Allman Brothers’dan Dickey Betts ve Warren Hayes. Dickey Betts eski gitarını çalar da çok meydana çıkmaz. Ama onun yanında çaldığı yeni gitarların hepsinde PG var. Gov’t Mule ve son Allman albümlerinde olayı kopartan Warren Hayes ise alete ciddi ciddi hakkını veriyor. Koyu ama bağırtkan tonu bol bol kullanıyor. O da sıkı bir PG”ci…
 

İşin biraz paparaziliğine girelim: Diğer bir kullanıcı da Joe Satriani. Satch denen yeni üretim DiMarzio’lardan önce (ki hala devam ediyor olabilir sadece ortaya çıkmadı) albümlerinde Fred falan kullanmıyordu. Bal gibi PG kullanıyordu vatandaş. Beş altı sene önce bu ortaya çıktı,. Hani iyi adam hoş adam (New Orleans’da 3-5 dakika konuşmuşluğum var “House of Blues” denen yerdeki konserinden sonra, çok mütevazi iyi bir adam kendisi) ama müziğini çok sevdiğimden değil, ama o da doğruyu görmüş diyebilirim.

Bu uppermid karakteri yüzünden “texas sizzle” olayı icat oldu bir yerde. Bazı firmalar aldı bunu iyice abarttı. (bkz. Rio Grande): Her ürettikleri manyetik uppermid tümsekli. Aynı şekilde Fender Texas Special da bence bunun gazıyla (müzik olarak değil pazarlama stratejisi olarak bence) üretilmişlerden bir tanesi. Neyse, kısacası en azından köprüde çok kullanışlı ve de bol bol seveni olan bir manyetik. Blues müzisyenlerinden tutun Tool’a kadar. Gibson 25 bin dolara sattığı Billy Gibbons Pearly Kopyası, Gibson Custom Shop 59 Standard Reissue’da aynen bu manyetikleri kullandı bu arada.
 


Resim 1


Sap:

Sap versiyonu bayağı güçsüz manyetiğimizin. 7.10K”yı bile gördüm. 7.40 falan bulursanız iyidir açıkçası. Neden bu kadar düşük rezistanslı yapıyorlar cidden anlamıyorum, ki bunu üretici firmanın forumları Duncan board”da da konuştuk. Neyse kendileri bilir… A2 PAF sap tonu var. Koyu, yumuşak. Ama işte bahsettiğim bu upper mid tümsek olunca tonda, tiz frekanslarda biraz daha iyi. Ben şahsen (ama zevk hadisesi elbette) PGyi tercih ederim sapta. Net A2 PAF tonu (yumuşak, ipeksi diyorlar hatta) ama içinde biraz bağırtkanlık var. Ondan gayet güzel bir manyetiktir. Ama gelgelelim düşük rezistanslı bir köprü versiyonu PG”yi sapta kullanırsanız eğer, bakın o zaman cidden güzel bir alet oluyor bu. Elimde 8.00K bir PG var yıllardır değişmez sap manyetiklerimden bir tanesi. Ama o kadar net bir alet değil.
 

Yani açık seslerde kullanacaksanız normal versiyon PG sapı çok hoş. Açık tonda 59 da çok güzeldir ama farklı, PG yukarda dediğim gibi aynı netlikte ama daha yumuşak yuvarlak tonlar verir. 59 daha bir strat vari net ve belirgin tonlar sunar. Bunun yanında “Benim olayın genelde overdrive’da” derseniz o zaman güçlü ve hala net bir sap manyetiği oluyor PG köprü modelini sapta kullanmak. Aklınızda bulunsun.
 

 

Seymour Duncan Alnico 2 Pro

Slash sayesinde (bknz resim 2) kendine çok ciddi takipçi miktarı bulan ve de meşhur olan manyetiklerdir. GNR Appetite for Destruction’dan günümüze inatla kullandığı manyetiklerdir. Ton olarak da anlamanız açısından iyi bir örnek olur bu… Kendisi bana çok “normal” gelen bir Alnico 2 PAF manyetiğidir. Şimdi normal derken, kötü alelade falan değil, işin standardı anlamında söylüyorum.(Bknz Resim 3)
 

Bu aygıtlar eş güçlü bobinler ile sarılmıştır. PG”nin EQ”suna ve çıktısına haizlerdir ama tek farkları o uppermid”lerin olmaması ve de dolayısı ile tonun daha bir tok olmasıdır. Yumuşak, tok ve net bir ton istiyorsanız sizin manyetiğiniz bu.
 

Tiz sesli gitarlar için birebirdir bu aygıtlar. O kadar bas falan değillerdir yanlış anlamayın ama PAF seçenekleri arasında hem net olan hem de sesi çok parlak olmayan bir manyetik. Köprü versiyonlarının rezistans derecesi her ne hikmetse ciddi şekilde düşüktür. Duncan enteresan bu konuda cidden. Sayfasında dahi 7.80K der, ama gerçekte daha da düşük olduğunun gördüm. Sap versiyonları da Duncan PAF”lar arasında en güçlüleri bu arada. 7.60K falan… Ama Slash”e özel yapılan model ise 8.50K gibi değerlerde çıktı. Yani bir yerde bu unsur “Slash” modeli A2P”de yoktur.
 

Bence sap manyetiği olarak süper bir manyetik kendisi. PG”ler daha önce dediğim gibi güçsüz kalıyor. 0.3, 0.40 kilo ohm bal gibi fark ediliyor tokluk açısından. Ondan dolayı köprüyü sapa takma hokkabazlığı falan yapmak istemeyenlerinize duyurayım: Bu manyetik duncan PAF”lar arasındaki en güçlü sap manyetiği. Yani eğer Allman Brothers veya Santana falan takılmak isterseniz o zaman tokluğu yakalamak için bu manyetikten başlamanız lazım. Daha da yaklaşmak için başka maymunluklar gerekir (mesela düşük resistanslı bir PG köprü modelini sapta kullanmak gibi). Ama işin özünden bahsetmeden maymunluğa girmeyelim, bizim memleketin genelde derdidir malum. İnsanlar temeli almadan modifikasyon olayına kasar ki elbette o zaman yanlış ve sağlam olmayan sonuçlar ortaya çıkıyor.
 

Neyse, bu A2P sap versiyonu bayağı bayağı Gibson 490R’ye benzer arkadaşlar. Aklınızda bulunsun. Yani 490R”yi severseniz A2P”yi de seversiniz. Tersi de geçerli. Resistans değerleri açısından A2P sap versiyonları biraz daha düşük ama çok da problem değil.
 


Resim 2

Köprüye gelince: Söylediğim gibi PG”yi düşünün, onun içinde uppermidleri çekin atın. Bayağı düz bir EQ kalsın. Standart bir A2 PAF manyetiği. 490T”ye benzer bu arada ama daha önce dediğim gibi nedense Duncan bu köprü modelini bayağı bayağı güçsüz yapıyor. PG”ye laf ediyordum hatırlayın; 8.50 gözükmesine rağmen ancak 8.00 8.10 falan oluyor diy. Bu daha da beter: 7.80K gözüküyor zaten. Problemi benim zevkim tarafı ile bu. Bu çok mu ciddi: Kesinlikle sizin kullanımınıza bağlı. 7.80 A2P yerine her şey aynı olmak üzere kendinize 8.50 K A2P edinirseniz bu hemen anında Duncan Custom Shop Slash manyetiklerine çok benzer bir şey olur. Malum Slash bu A2P”lerin meşhur kullanıcısı ama Custom Shop”ta yaptırttığı manyetikler (ve de Gibson Custom Shop’un onun imza modeline taktığı manyetikler) daha yüksek ohm dereceli. Yani adam 7.80K takılmıyor, biraz daha güçlü PG gibi takılıyor. Problemi bu. Ne olur 7.80″le derseniz, net duyulur duyulmasına ama güçsüz kalır. 8.50K netlikten çok yitirmez, ton yani EQ yaklaşık aynı olur ama daha bir oturaklı tok olur çıkan ton. Bunu daha önce duydum, yani normal A2P aldıktan sonra bu “kötü”, tok değil, ince falan diyerek bu manyetiği satanları. Ama gelgelelim sap manyetiği olarak bu köprü A2P”ler çok hoş aletler. 7.80-7.90 A2P gayet sağlam güçlü bir sap manyetiği oluyor. Bence A2P sap versiyonundan daha iyi bir sap manyetiği. Nasıl ama! Hele hele bu manyetiği Ibanez, Jackson veya Vigier gibi “modern” bir gitarın sapa koyun bir de köprüye güzel bir Duncan Custom Custom, süper geniş yelpazeli bir gitarınız olacak.
 

Benim görüşüme göre A2P, A2 PAF seçimi olarak, dolayısı ile bu manyetikler ancak ve ancak tiz bir gitarı adam etmeye çalışan açık seste çalan netlik düşkünü birine yararlar köprüde. Ama sap açısından hem köprü modeli hem de sap modeli gayet sağlam aygıtlar. Ondan bir kenara yazınız arkadaşlar. (Ve de 490R ve T’lere benzerler rezistans değerleri hafif daha düşük olsa da.)
 

Bu arada, Duncan bu manyetiklerde hem sapta hem de özellikle köprüde biraz daha yüksek sarım uygulayıp, Slash özel modeli Alnico 2 Pro olarak, bunları piyasaya sürdü. Sadece Custom Shop değil yani. Ve de gelen tepkiler çok iyi şu ana kadar. Sap 7.90K ve de köprü de 8.50K’lara yükseldi, normali hatırlayınız 7.6 ve 7.85 gibi derecelerdeydi. Bundan dolayı, bir yerde Alnico 2 Pro hadisesini düşünüyorsanız, benim tavsiyem ciddi olarak bu Slash setine bakabilirsiniz. Veya köprüyü ondan alıp, sapı normal A2P alabilirsiniz mesela. Yukarda bahsettiğim düşük ohm”lu Pearly Gates köprüsünü sapta kullanmak gibi falan maymunluklara belki de, artık gerek kalmadı.
 

 

Seymour Duncan Jazz

İlk olarak Jeff Beck’in Tele-Gib gitarında, köprüde JB ile kullanılmak üzere sarılmış manyetiklerdir. (Resim 4’de Jeff Beck’in Tele Gib gitarından esinlenerek yapılmış Seymour Duncan marka Tele-Gib gitarını görebilirsiniz.) Bu Jazz isimli aygıtlar Alcico 5 mıknatıslıdır, bakır telle sarılmıştır. Kısa bacaklı ve dört kabloludur.
 

Tam olarak bir PAF değildir bu aletler. Her ne kadar yapısı gereği PAF”lara çok benzese de işte sarım olayındaki taktikler, bakır telin kalınlığı, ve de farklı bir şekilde bu sarımı yapma sayesinde, aynı ohm derecesine sahip olsa da ve aynı parçalardan yapılmış olsa da, Duncan 59 ile arasında ciddi fark vardır. çok daha nettirler. Bu da kendini bir çok insanın farkında olmadığı ama çok önemli bir gösterge olan “Resonant Peak” değerinde gösterir.
 

Resonant Peak değeri çok önemli ve çok bilgi aktaran bir değerdir. Duncan sayfasında verilir bu. Aslında orada verilen EQ olayına hiç bakmayın, o genelde yanlış izlenimler uyandırabilir. Ve açıkçası EQ değerlerine bakmanın salt karar verme kriteri olarak doğru olmadığını düşünüyorum. Tecrübeden sabit. Velakin, bu resonant peak hadisesi doğru ve çok önemli bilgileri bizlere aktarır.
 

Mesela 59’un resonant peak değeri (köprü için) 6.0 Khz iken, Jazz köprünün değeri 7 Khz. Bu değer ne kadar yüksek olursa manyetik o kadar net ton veriyor demektir ve de bundan dolayı manyetik o kadar da tiz olur. Mesela A5 vintage tipte Strat manyetiklerinin resonant peak değeri 10Khz.
 

Neyse Jazz’ın köprüdeki bu “netlik birimi” 7.00Khz ve saptaki 8.0Khz. Yani PAF”lara göre nerdeyse 1 khz daha net… Kısacası Jazz 59″lara yapı olarak çok benzese de onlardan çok daha net bir manyetik. Yani daha bir Strat vari netlikten bahsediyoruz.
 

 

Köprü: Köprü manyetiği olarak bu anltılan özellikten dolayı çok insan sevmez. çünkü bu manyetikler netliklerinden dolayı aynı zamanda tizdir. PAF kadar da çıkışları olunca sonucun overdrive’a düşkün insanlar arasında pek tok algılanmayacağı biraz aşikar oluyor. Bundan dolayı “overdrive”cilar arasında pek revaçta olan bir manyetik değildir. Bunun yanında eğer aslında tok bir gitarınız varsa, kendinden bol bol çıkışa ve baslara sahip olan, o zaman bu manyetiği bayağı sevebilirsiniz. Zira gitarınızı daha net yapacaktır. Tokluk da gitardan gelince sonuç güzel olabilir. Fakat açık/temiz ses seven insanlar için bu manyetik gayet iyi bir manyetiktir onu da belirteyim. Net olduğundan ve de güçlü olmadığından açık sese çok iyi geldiğini belirtmek lazım. A2 gibi yumuşak değildir ton elbette, daha “Tele” varidir, patlayan cinsten. Zevk renk.
 

Son olarak köprü Jazz modellerinin iki enteresan ve çok bilinmeyen ama deneyenlerin çok sevdiği kullanımlarından bahsedelim:
 

Köprüde HB (Humbucker) bulunduran Stratlar”da (Fat Strat diyeceğim bundan sonra) orta ve saptaki single coil manyetikler HB tarafından çıkış olarak bastırılabilir. Dolayısı ile köprüde size çok çok güçlü olmayan bir HB lazım. Ama bunun yanında normal bir PAF kılıklı manyetiği (mesela Pearly Gates) köprüye taktığınızda sonuç hüsran yaratabilir. Birinci sebebi köprü manyetiğinin orta ve sapı çıkış olarak bastırabilecek olması. (Unutmayın, köprü tok olsun diye yükseltmeniz gerekiyor ama o zaman da çıkış güçleniyor.) İkinci sebep de orta ve sap single coiller yüzünden 250K pot kullanıldığından köprü 500k”dan bile daha az net olacaktır. Dolayısı ile Jazz köprü veya hatta sap manyetiğini Fat Strat”ın köprüsünde kullanırsak, o zaman zaten kendiliğinden daha net olduğu için, 250K potla gayet iyi olur problem veya boğukluk problemi çözülmüş olur. Aynı zamanda Jazz’ın çıkışı da single coiller ile uyumlu olur. Dolayısı ile Fat Strat”larda Jazz köprü çok güzel bir manyetiktir ve çoğu insan bunu bilmez. Aklınızda bulunsun.
 

Jazz köprünün bir diğer kullanımı da güçlü köprü manyetiği olan gitarlarda (güçlü dediysek çok çok güçlü değil ama, Invader x2n falan değil) sapta çok iyi sonuç vermesidir. Mesela en güzel örnek 498T veya Custom 5 veya Custom Custom veya JB köprülerde sap manyetiğine bir Jazz köprü modeli takarsanız iyi sonuç alacaksınız.
 

Köprü manyetiğini sapta kullandığınızda olan problem şu: Köprü manyetiği daha az net. Mesela 59″da köprü 6 Khz ve de sap 7 Khz gibidir. Dolayısı ile Jazz köprüyü (ki resonant peak seviyesi 7.00 Khz yani 59 sapı gibi) sapta kullanınca gayet net olacak sonuç. Bunun yanında köprüdeki güçlü manyetikle daha iyi baş edecek zira daha güçlü kendisi de.
 

Jazz köprüyü sapta kullanmanın en büyük sakıncası 59″lardan bahsederken dile getirdiğim kalın tellerin fazla bas tonu yaratarak toplam tonun “woofy” veya hatta çamurlu olması. Yani Jazz köprüyü sapa takarken gitarınızın sap tonunun çok koyu olmaması gerekir bunu belirtelim.
 

Bu arada köprü modellerinde ohm dereceleri 7.80 ile 8.20 arasında değişiyor. Umun ki elinize bir adet düşük rezistanslı köprü geçsin, çok iyi bir sap manyetiğidir kendisi ve sapa takınca yukarda anlattığım gibi gayet PAF olur.
 

 

Sap: Jazz sap versiyonu nispeten güçlü (7.60- 7.70 gibi), ama köprüden bile daha net bir manyetiktir. Belki de fazla net. Cidden bu manyetikle olan bir LP çalarken nerdeyse güçlü bir Strat çalıyorum hissine kapılıyor insan. Baslar ve genelde EQ hakikatten çok net. Ayrı gayrı. EQ düz yani burası yüksek şurası düşük denecek bir durum yok. öte yandan verdiği ton A2 gibi yumuşak değil. Daha tane tane ve A5 Strat tonu gibi net “glassy”, cam gibi bir tonu var. Malum Duncan’ın kendisinin en çok sevdiği manyetiktir derler. Telesinde, aynen Jeff Beck’in Tele-Gib’i gibi, JB köprü ve Jazz sap varmış. Ama 250K potlar kullanıyor arkadaşlar bunu da not edelim bir yere. Açıkçası seveni çoktur. Net bir sap manyetiği. Güçlü. Yani Strat sap tonunu seven insanlar için bu ideal bir manyetik. Onun biraz daha güçlüsünü hem de hum”sız yapıyor.
 

Ama gel gelelim o yumuşak ama net A2 PAF tonuna hasta cazcı veya blues”cu arkadaşlar bu aletten hafif uzak dursun. Bu alet net olmasına net hem de çok net ama yumuşak değil tonlar. Daha bir belirgin, böyle bas mesela süngerimsi falan değil. Devamı elbette zevk renk ve gitarınızın tahtası ile bu manyetiğin uyumu olayı.
 

özetlemek gerekirse, Duncan Jazz bulup bulabileceğiniz en net HB”lardandır. Bundan daha net aletlere denk gelmeniz kolay değil. Mesela yakın zamanda Lollar firması, El Rayo diye daha kalın bobin teli kullanarak sardığı bir manyetik çıkarttı. Veya daha farklı bir yapıya sahip olan Fralin P92″ler de var. Dip gürültüsü işi sorun değilse, Duncan Phat Cat”ler, Harmonic Design Z90″lar, Gibson P94″ler var. Ama açıkçası hiç birisi Jazz kadar “PAF” değildir. Yani Jazz çok net olmanın yanı sıra, sanırım en önemli özelliği, güçlü ve net bir manyetik olması değil, güçlü ve net bir PAF olmasıdır. Ki kullanımda cidden çok önemli bir unsurdur. Dinlemek için Jeff Beck”in Blow by Blow albümündeki sap tonlarına bakmanızı tavsiye ederim.
 


Resim 3


Seymour Duncan Seth Lover

Bunlar, Duncan’nın yaptığı en iyi manyetiklerden ve a2 PAF”lar arasında cidden en iyi olanlardandır. Bu aletler tam 1957 cinsi a2 PAF klonlarıdır. Yukarıda bahsettiğim gibi eskiden yapılan PAF’ların bayağı ciddi bir kopyasıdırlar. Ama hangi PAF demeniz lazım, ona geçelim.
 

Yukarıda yapısını biraz anlatmıştım ama tekrarlayalım: A2, eş güçte bobinler, #42 Plain Enamel kaplı bobin teli. Metal kapaklı, uzun bacaklı ve de kendinden ekranlı kablolu (yani split vs. edilmez).
 

Duncan bunu Seth Lover ile beraber tasarlıyor ve sonra da bu manyetikten aldığınızda paranın bir kısmı Seth Lover’ın varislerine gidiyor. Bence çok iyi bir uygulama. Düşünün adam zamanında tescilli marka (trademark) veya patent gibi hadiseyi günümüzdeki uygulamalardaki gibi alsaydı, zaten her aldığımız HB için ona para veriliyor olacaktı.
 

 


Sap:

Garip bir manyetik. Uzun bir süre kullandım ama sonra sattım. Gitar ile birlikte sattım, yoksa manyetikten herhangi bir hoşnutsuzluğum olmadı. Alet güçlü bir alnico 2 Strat manyetiği gibi. çünkü çok net. Biraz abarttım tabi ama hem yumuşak, hem net, hem EQ’su düz (yani tiz, bas, orta aynı seviyede). Bu alet “beni açık seste çalman şarttır” diye bağıran bir alet.
 

çok kompleks bir tonu vardır (ki unutmayın muma batırılmış değil bu aygıt ki böylece muma batırılan manyetiklerden kesin olarak daha fazla üst harmonik hisseder, ama bu hissiyatı kulak fark eder mi işte o muma batırma işleminin ne kadar ustalıkla yapıldığına bağlı). Derin ve 3 boyutlu tonları Jazz için, netlik kullanılan Blues için birebir. Jazz manyetiği bence bunun yakında “hikaye”. Asıl bu, Jazz manyetiğidir bence. Akor vurduğunuzda her şey tane tane ama yumuşak bir şekilde ( ama hala ayrı gayrı) sizin kulağınıza geliyor.
 

Bu açıdan kullanacakların daha iyi bir seçimini ben bilmiyorum arkadaşlar. Bu cins hadiseler için gelmiş geçmiş en iyi manyetiklerdendir. Gözünüz kapalı alın derim.
 

Ama, ortalama 7.20 kilo ohm diyorlar, daha da düşük oluyor hatta 7.00 falan gibi. Yani overdrive olayına girecekseniz toklukla derdiniz olabilir. Olacak demiyorum, ama olabilir. Bu manyetiği overdrive’a soktuğunuzda çok net olduğundan single coil’ların verdiği sapıtma tepkisini verebilir açıkça konuşmak gerekirse. Yani bası tizi sağa sola kaçıp, sesiniz yüksek olsa bile duyulamama derdiniz olabilir. Net çünkü alet. Ondan dolayı toparlamak için tonu kısmanız lazım. Ama o zaman da netlik direkt kaybolacak. İşte problemi burada. Ama bu elbette sadece buna özgü bir problem değil. p90’larda da olur aynı olay. Belki de olması lazım bilemiyorum, zevk renk olayı işte. Bana single coil’leri veya çok net manyetikleri overdrive’a soktuğunuzda başı sonu dağılıyor gibi geliyor tonun. Derli toplu durmuyor. Ama elbette bu illa ki kötü bir şey değil. Sadece bilinmesi lazım.
 

Yani problemi biraz güçsüz olması. 8.00K a2’lik bir sap tonu arıyorsanız (Allman Brothers veya Gov”t Mule tipinde) o zaman bu manyetiği sevmezsiniz…
 

 

Köprü:

Bu da yine güçsüz ama a2p kadar da değil. 7.90-8.20 arasında değerler gördüm. çok net, güzel manyetik. Dengeli bir sesi var. Kompleks ve 3 boyutlu. Bunu algılamak için kendinizin dinlemesi lazım bu 3 boyut hadisesini: Bir teli pena ve parmak ile kasın ve de sesi patlatın. Sonra bu alet ile dinleyin, size tonlarla harmonikler verecek. Ama başka manyetikler, özellikle makina sarımı uzak doğu üretimi manyetikler, size dümdüz dominant harmoniği verir.
 

Biraz güçsüz. Dolayısı ile Yukarıda yazdığım dertleri yaratıyor. Yani aynı manyetik 8.50 K veya hatta 8.70 K olsa çok çok daha iyi olacak. çünkü kerata zaten net, derin ve daha yüksek ohm ile PG’lerde anlattığım gibi daha tok olacak.
 

EQ’sunda PG”nin uppermidleri yok. Ama biraz nezlemsi bir tonu var PAF usulü. Bu açından a2p’den ve 490’dan farklı. Bu güzel bir şey. grupta çalarken tonun cidden ortaya çıkmasını sağlar. Hatta insanlar başta sevmezler (ki bu PAF özelliklerinden birisi, hollow nasal tone hadisesi) ama alışınca bırakamazsınız, bağımlılık yapar.
 

Kısacası dediğim gibi EQ’su bayağı 490T ve a2p’ye benziyor. Ama bu aygıt daha komplex, daha derin ve 3 boyutlu bir ton veriyor. Ayrıca nezlemsi tonu da çok iyi bir yanı. Bu arada Gibson 57’lere göre bu aygıtlar çok daha fazla 57. Haberiniz olsun.
 

Bitirmeden bir dip not düşelim: Duncan 2005’de HB’ın icadının 50. yılı adına (Musicians Friend isimli şirketin gazına gelip aslında) özel bir Seth Lover modeli yaptı, 250 tane (çift sanırım). Adı Seymour Duncan 50th Anniversary Limited Edition Seth Lover. A2 ve a5 versiyonları vardı. Ama önemli olan şu: Resistans değerler 8.1 ile 7.2 değil, 8.50 ile 7.50. Bu anlaşılmaz geliyorsa yukarıdaki bilgileri bir daha okuyun.
 

Bunu bilin diye yazıyorum buraya. Yani Seth Lover manyetikleri çok iyi ama biraz güçsüz. Aksi gibi Duncan da bunun farkında. Ama tutup daha güçlü yapmıyor bu aletleri. Nedendir bilemiyorum (büyük ihtimalle öteki modellerin satışını -mesela antiquity ve custom shop- etkilemesin diyedir ). önümüzdeki ay manyetik konusuna devam edeceğiz. Şimdilik hoşça kalın…
 

 

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here