Ana sayfa Makale Özcan Ağaoğlu

Özcan Ağaoğlu

97
0
Siyah beyaz Küba fotoğraflarından oluşan Sokakların Sesi adlı kitabını çıkaran özcan Ağaoğlu ile çok özel bir söyleşi gerçekleştirdik. Fotoğraflar eşliğinde yaptığımız söyleşide Ağaoğlu”nun fotoğrafa nasıl başladığı, yeni projeleri ve dijital fotoğrafçılığa bakışını gözler önüne sermeye çalıştık.

Fotoğrafa olan ilginiz ne zaman ve nasıl başladı?

özcan Ağaoğlu:
1990 yılında fotoğrafa Afad”da temel eğitim kurslarını alarak başladım. Ondan önceki yıllarda herkes hatıra fotoğraflarını benim çekmemi isterdi. 1991 yılında aynı kurumda eğitmen olarak görev aldım. Kısa bir zaman diliminde talebelikten eğitimciliğe geçmiş olmam, benim çok yoğun okuma ve araştırma özelliğimin olmasındandır. Ve okumaya aynı hızda devam ediyorum. Dünyada fotoğraf üzerine yapılan işleri ve gelişmeleri takip ediyorum.
Fotoğrafı bir hobi olarak mı yoksa ticari bir araç olarak mı görüyorsunuz?
öA: Fotoğrafın bir hobi olduğunu kabul etmiyorum. Belki hobi fotoğrafcılığı olabilir ama bu bizi ilgilendirmiyor. Hafta sonlarında çekilen fotoğraflarla maalesef bir yere varılamıyor. Yaptığınız projeyi yoğun yaşamanız lazım. Fotoğraf tabi ki ticaridir ve onu yaşatabilmemiz için de öyle olması gerekmekte. Her sanat disiplini alınıp satılmakta. Benim Küba projem Leica/Panatel firması veya bir başka kurum tarafından desteklemeseydi karşınızda olamayabilir, çalışmamı insanlarla paylaşamayabilirdim.

Son olarak “Sokakların Sesi” adını verdiğiniz ve Küba fotoğraflarınızdan oluşan bir kitap yayımladınız. Bu kitapta anlatılmak istenen tema nedir?

öA: Küba devrimi fotoğrafları, Che ve Castro portreleri hafızalarımızda siyah/beyaz kazınmışlardır. Bu kitap, inançları için bir “dev”e gururla direnenlere saygıdır. Belgesel tadında hazırladım. Fotoğrafları kitapta başlangıçtan sonuna bir hikayeyle düzenledim. Kitabımı ve projemi siyah/beyaz yapmamın diğer nedeni ise Küba”nın renginin büyüsüne kapılmak istemememdendir. Renkler hiçbir zaman fotoğrafın konusunun ve içeriğinin önüne geçmemeli. Fotoğraflar, içerisinden rengi çıkarılarak değerlendirilmeli. Tabii ben bunları belgesel fotoğraflar için söylüyorum. Küba”da yapılan çoğu işler bu hataya düşmüşlerdir. Bu düşüncem, benim renkli fotoğrafa karşı olduğum anlamına gelmemeli. Ben sadece renkli fotoğrafta rengin tutsağı olunmaması için söylüyorum.

Bu ve benzeri çalışmalarınıza yakın zamanda eklemeyi planladığınız yeni projeleriniz hakkında bilgi verebilir misiniz?

öA: Ben 5 yıl boyunca Türkiye”de tren ve insanını çalıştım. Turkcell desteği ile ortaya “Tren” adında kitap ve sergi çıktı. 2004 yılında bu projemi tamamladım ve “Sokakların Sesi Küba”ya başladım. Eşzamanlı olarak çalıştığım işler var. Bunların en büyüğü “Anadolu”.
Fotoğrafın daha çok hangi alanlarıyla ilgileniyorsunuz?

öA: Belgesel fotoğrafçıyım.

çekimlerinizde kullandığınız ekipmanlar nelerdir ve bu ekipmanları tercih sebebiniz nedir?

öA: çalışırken insanları ürkütmeyen ve vücudumun bir parçası olmuş Leica M serisi fotoğraf makineleri ve objektifleri ile çalışıyorum. Fotoğraf yaparken insanla yaptığınız ilk temas veya ilk merhaba çok önemli. Ben görünmez olmak veya fotoğrafçı olarak algılanmak istemiyorum. Makinelerim ve objektiflerim oldukça küçük ve hatta siyahlar. Belki komik bulacaksınız ama hiç görünmesinler diye çoğunlukla üzerime koyu renk bir şeyler giyerim. 2 adet M6, 1 adet M7 ve 21, 35, 50, 90mm objektiflerim var. Her seyahatimde yanımdalardır. 2 makinemde aynı film ve farklı objektifler, diğer makinemde ise mutlak 1600 ASA film takılıdır.

Fotoğraf ilk çıktığında resmi yokedeceği söyleniyordu ve neredeyse yasaklanma aşamasına kadar gelmişti. Şimdi de dijital fotografinin analog fotoğrafı ortadan kaldıracağı konuşuluyor. Sizce bu gerçekleşebilir mi?

öA: Farklı sanat disiplinlerinin birbirlerini yok etmelerini düşünmek ve o yönde karar mekanizmalarını oluşturmak abesle iştigal etmektir. Ancak dijital fotoğrafın analog fotoğrafı yok etmesini konuşmak diğerinden çok farklı. Bu yaşanabilecek bir durum ve fotoğraf açısından bakıldığında hiçbir stres ve kayıp olmayacaktır. çünkü biz fotoğrafçılar, analog veya dijital her neyse, onları çalışmalarımızda araç olarak kullanıyoruz.
 

 

 

 

 

 

 

 

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here