Ana sayfa Donanım Başkalaştırma

Başkalaştırma

0

Başkalaştırma işlemi, sayısal teknoloji başarıyla uygulandığı takdirde tek bir fotoğrafla dahi başarılı ve eskiye kıyasla daha hızlı ve kolay sonuç vermektedir. Bu çalışmamda farklı filtre uygulamaları ve katman kombinasyonları ile tek bir fotoğrafı özüne bağlı kalarak başkalaştıracak, doğal yapısı olan iki boyutlu görünümüne, üç boyut izlenimi katacağım…
 

Filtrelerin etkileri zaman zaman çok çekicidir, ancak filtrelerin çeşitli görsel etkiler ile meydana getirdikleri farklılık, üst üste bindiğinde fotoğrafın kendisinin algılanmasını zorlaştırmaktadır. Bu nedenle kullanacağım filtrelerden önce aklımdaki tasarımı en iyi yansıtabilecek sadeliğe ve form olarak göz aşinalığına sahip olduğundan herhangi bir portre fotoğrafıyla çalışmaya başladım (Fotoğraf: İlk hali).
 

Fotoğraf: İlk Hali
 
Fotoğraf: 1
İlk olarak fotoğrafın geneline hâkim baskın bir sepya ton elde etmek için çalışmam boyunca en çok kullanacağım iki menüden biri olan “image” menüsünden adjustments/color balance penceresini açıp, ara tonlara -30 sarı, koyu tonlara -15 sarı verdim
(Fotoğraf: 1).

 

Bu katmanın orijinalini saklayıp üzerinde çalışabileceğim yeni bir kopya katmanını “layer” penceresinden “create new layer” ikonunun üstüne sürükleyerek çoğalttım. Fotoğrafın yüzeyinde katmanın kapladığı alanı büyütmek için “edit” menüsünden “transform/scale”i kullandım. En boy oranının büyütme esnasında bozulmaması için “shift” tuşuna basılı tutarak transform çerçevesini köşesinden tutarak dışa doğru çektim. Yapmış olduğum bu büyütme ile filtre destekli ilk efektin zeminini hazırlamış oldum.

Aslen fotoğrafta çekim esnasında uygulanan bir teknik olan “zoom in – zoom out”un dıştan içe merkeze doğru uzayan çizgisel etkisini yaratabilmek için “filter” menüsünden “blur/radial blur” kullandım (Fotoğraf: 2).
 


Fotoğraf: 2
 
Fotoğraf: 3
Radial blur penceresinden “zoom” ve “good” seçeneklerini tercih ettim. “Spin” tercih edilirse dıştan içe uzayan doğrusal çizgiler yerine merkezden dışa genişleyen dairesel çizgiler elde edilir. Yine aynı pencerede “good” yerine “draft” ya da “best” seçilirse çizgilerin kaynaşması artar ya da azalır: Bu da algılamayı güçleştirir. Algılamayı asıl etkileyen filtrenin etki değeridir. Her fotoğraf için verilen değer farklı olacağından doğru olanı bulmak için bir kaç kere verip etkisini görmek ve “history” penceresinden geri almak gerekebilir. üzerinde çalıştığım fotoğraf için gereken değeri 30 olarak belirleyip kullandım. Ancak bu hali ile dahi fotoğrafın okunaklılığı ve ilgi merkezi olan gözlerin seçiciliği tamamen kaybolmuştu. Hem okunaklılığı yeniden kazanmak hem de filtrenin etkisini fotoğrafın kendisi ile kaynaşabilmesi için “layer” penceresinden “opacity”sini %30 oranında düşürdüm. Ardından kenar keskinliği yumuşak olan ve “opacity”si %50″ye düşürülmüş silgi (eraser) ile efekt katmanının yüze denk gelen kısımlarını sildim (Fotoğraf: 3).

 

Ancak gözlerin okunaklılığı artsa da etkisini kuvvetlendirmek adına keskinliğini ve kontrastını aynı anda arttırdım. Sadece gözlere etki edebilmek için “elliptical marque” seçim aracı ile bir seçili alan oluşturup, kenarlardaki etkiyi yumuşatmak için “feather” penceresinden 20 değerini verdim. Ardından filtre menüsünden “sharpen/unsharp mask” ile sırasıyla 54, 250 ve 0 değerlerini girdim. Artan lokal kontrast ve keskinlik ile “radial blur” filtresinin yumuşattığı değerler içinde gözlerin okunaklığı arttı (Fotoğraf: 4).
 

Fotoğraf: 4
 
 
Fotoğraf: 5
“Deselect” (Ctrl+D) ile seçili alanı kaldırıp fotoğrafın genelinin kontrastını arttırmak için “Brightness/Contrast” penceresinden her ikisine artı 25 değerini girdim. Yüzdeki beyaz alanlarda oluşan doku kaybını ve aşırı kızıl tonu “opacity”si %50″ye düşürülmüş “history brush” ile lokal alanlarda geri aldım.

çalışmamın asıl görsel etkisi olan yapboz unsurunu fotoğrafa eklemek için bir başka filtre olan “texture” filtrelerinden yararlandım. Filter menüsünden önce “texture/texturizer” penceresini açıp bu pencereden üçgen ikonuna tıklayarak “load texture” seçeneğini etkinleştirdim. öncesinde PSD formatında kaydettiğim yapboz görselini yükleyerek filtreye ekledim. Artık fotoğrafımın yüzeyinde bir yapbozun yapısallığı görülmekte… İstediğim etkiye ulaşabilmek için “scaling” ile parçaların büyüklüklerinin %57, “relief” ile parçaların kenarındaki açık koyu ton farkına dayanan kabarıklık hissi için aşırıya kaçmadan 9 birim değer verdim. Parçaların ışığı alış yönü için portrenin aydınlanma yönüne zıt olması için “Bottom Right” ile aşağı ve sağdan bir aydınlatmayı tercih ettim (Fotoğraf: 5).

 

Fotoğrafımın artık tamamı tam bir yapbozdan oluşmaktadır. Yapbozun karton ya da kâğıt dokusunu yansıtması için yine aynı “filter” penceresinden bu sefer Photoshop”ta hazır yüklü bulunan “canvas” dokusunu tercih ettim. Sırasıyla 8, 2 ve “Bottom Right” seçeneklerini tercih ettim.

Yapboz ya da benzeri matbu ürünlerin yüzeyinde aşınmayı önleyecek olan şeffaf jelâtin benzeri selafon kaplama etkisi için bir başka filtre olan “plastic wrap” filtresini kullandım. Yine aynı filtre penceresinde “artistic” grubundan etkinleştirdiğim filtreye yapaylığa kaçmamasına dikkat ederek sırasıyla 2, 15 ve 15 değerlerini girdim. Son kullandığım iki filtrenin desteği ile fotoğrafım ışığıyla, yüzey parlaklığı ve dokusuyla tam olarak bir yapbozun görünümüne kavuştu (Fotoğraf: 6).
 


Fotoğraf: 6
 
Fotoğraf: 7
Filtreleri verdiğim katman ile sepya tonlu katmanın birer kopyasını alıp bunları “layer” menüsünden “merge layers” komutu ile tek bir katman haline getirdim. Bu katmanın altında zemin olabilmesi için yüzeyindeki dokulardan dolayı tercih ettiğim bir yıpranmış kağıt fotoğrafını Photoshop ara yüzünde açıp bunu “move tool” (hareket aracı) ile çalışmamın üzerine taşıdım. Otomatikman ayrı bir katmana dönüşen katmanımı az önce yarattığım yapboz katmanının altına zemin olması için yerleştirdim. Image menüsünden açtığım “levels” penceresinden siyah ve ara tonları koyultmak için siyahları 180″e taşıyarak çok koyu ve sert tonlu bir yüzey elde ettim. Köşelerdeki yapboz parcalarını formlarını takip ederek “polygonal lasso tool” (poligonal kement aracı) ile seçip 2 birim “feather” ile kenarlarını yumuşattıktan sonra bu kısımları sildim. Alttan çıkan koyu ve sert tonlu zemin ile çalışmam hem boyut kazandı hem de yarım kalmışlık hissine kavuştu (Fotoğraf: 7).

 

Yapbozun yapısal özelliğini fotoğrafın ilgi merkezi olan portrenin gözleri ile birleştirerek fotoğrafın etkisini arttırmak için gözlerden birini parçanın formuna göre “polygonal lasso tool” ile seçip 2 birim “feather” ile yumuşattım. İlk önce bu seçili alanı yeni bir katman haline getirdim. Layer penceresinden “Ctrl” tuşuna basılı iken katmanın satırına tıklayarak seçili bir alan meydana getirdim. Ana katmanımın satırına tıklayıp bu seçili alanın içerisini peşi sıra silerek zemin dokusunu ortaya çıkardım. Parça katmanını “Transform/ Rotate” ile bir miktar yan çevirerek konumunu değiştirdim (Fotoğraf: 8).
 

Fotoğraf: 9
 
Fotoğraf: Son hali
Bu sayede ilgi merkezini kuvvetlendirerek yarım kalmışlık hissini arttırdım. Son olarak bu parçanın boyut hissini arttırmak için açtığım bir boş katmana yumuşak kenarlı bir fırça ile ışığın geliş yönünde kenarlarından dönerek parçanın gölgesini yaptım.

Toplamda beş ayrı filtre ile başkalaştırmalar ve iyileştirmeler yaparak tek bir yalın fotoğrafa en baştaki halinden apayrı bir hava katarak oluşturduğum çalışmamı PSD formatında kaydederek sonlandırdım (Fotoğraf: Son hali).

 

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here